drop

هر دو هیچ

peny2 — Mon, 06 Aug 2007 05:31:18 GMT

بر شاخه های درخت غار

دو کبوتر

تاریک دید م

یکی خورشید بود وآن دیگری ماه

همسایه های کوچک

با آنان چنین گفتم

گور من کجا خواهد بود

در دنباله دامن من

چنین گفت خورشید

در گلوگاه من

چنین گفت ماه

ومن که زمین را بر گرده خویش

داشتم و پیش می رفتم

دو عقاب دیدم همه از برف

و دختری سراپا عریان

که یکی دیگری بود و دختر هیچکس نبود

عقابان کوچک

به آنان چنین گفتم

گور من کجا خواهد بود

در دنباله دامن من

چنین گفت خورشید

در گلوگاه من

چنین گفت ماه

بر شاخساران

درخت غار دو کبوتر عریان دیدم

یکی دیگری بود و هردو هیچ نبودند

فدریکو گارسیا لورکا

با ترجمه احمد شاملو

قصیده ی پاییز

peny2 — Wed, 11 Jul 2007 06:20:18 GMT

فصل مه و میوه های دل انگیز

آغوش گشوده کسی که در بلوغ جاری است از سمت آفتاب

همراه می شویم با خورشید که برکت می بخشد و پربار می کند

همراه می شویم با خوشه های انگور و تاک هایی که پیچیده اند بر سایه بان بام کاهگی

با میوه ها که مغزشان پرآب شده است وبارور

با جالیز شادمان و میوه های صدف مانند درختان فندق

با هسته های شیرین شان

ارمغانی برای شکفتن دوباره

و سر انجام گل ها و زنبور های عسل

با این گمان که روز های گرم را هرگز پایانی نیست

چرا که کندوی چسبناکشان از تابستان سرشار است

کجایت باید یافت؟

در خانه نشسته ای یا بر غله های بی تشویش

می رقصد گیسوانت نرم هماهنگ با باد و افشانی گندمزار

صدایی نیست در نشای نیمه کار

سرمست و مدهوش از عطر خشخاش ها

آنگاه که رد پای تو بر کرت ها گلها را برهم می تابد

بسان لحظه چیدن خوشه ها شکیبا و آرام و صبور شیار شخم را دنبال می کنی

سیب ها را می فشاری با چهره ای صبور

تو لحظه لحظه داری می نگری آخرین قطره های شهد را

ترانه های بهار کجایند

کجایند آه

تو ترانه ی دیگری داری به آنها میندیش

آنگاه که روز های رو به انتها را آبیاری می کنند بلند ابر ها

در ادراک دشتهای دروه شده گلگون

در ناله مگس های سوگوار

در میان درختان سر فراز بید

و در فرو رفتن زندگی و مرگ در تند باد های هستی

صدای دل انگیز بره های فربه از بلندای تپه و رود

و زیر خوانی جیزجیزک ها

و آواز سینه سرخی که از انسوی دیوار باغ آوازش به گوش می رسد

و چلچله هایی که در عمق آسمان هیاهویی راه انداخته اند

جان کیتس

مه خاکستری

peny2 — Wed, 20 Jun 2007 07:41:18 GMT

هنگامی که خنکای بادها

بستر سبزه ها را فرو می پوشاند

ای نفس های خوشبو ای مه خاکستری

شامگاه را بر او فرو بياريد

آرام و سبک اين دل اندوهگين را

همچون کودکی در گهواره تاب دهید

برای رفع خستگی پلک هایش

در های روشنایی روز را بر بندید

هم اکنون شب ستارگان را

گرد می آورد خواهرانی با خواهران

اینجا مشعلی بزرگ آنجا شراره ای ضعیف

فروغی دور یا نزدیک

پرتوی در آینه دریا بار

آذرخشی آن بالا در دل شب

و ماه تمام

که در خوشی ناب رویاهای وی می درخشد.

و اینک وقت دیر می کشد

خوشبختی را و بدبختی را برده با خود....

برای بهبود یافتن اعتماد کن

به روزی که از نو زاده است .

دره های کوچک سبز تپه نرم شیب

که بیشه ای انبوه بر او سایه می افکند

گیاه دانه بسته آماده درو

در موجهای سیمین خم گشته است.

آرزوهایت را در طلای شعله ور خورشید

با دست های پر بر چین

پوشش خواب این زنجیر های زود گسل را

از خود به دور افکن.

درنگ نکن توده عوام دو دل است

یارای رفتن به سوی خواست خود ندارد....

ای جان برگزیده که فهم داری و در می یابی

تو بر همه چیز توانایی.

بر گرفته از فاوست اثر گوته

دعای فراموش شده

peny2 — Sun, 03 Jun 2007 09:42:18 GMT

خداوندا

از ترديد هاي ما حمايت كن ، چون ترديد خود روشي است براي راز و نياز . ترديد ما را رشد مي دهد چرا كه مجبورمان مي كند بدون هيچ واهمه اي با جواب هاي بسيار يك سئوال واحد روبه رو شويم باشد كه مستجاب شود.

خداوندا

از تصميم هاي ما حمايت كن ، چون تصميم روشي است براي راز و نياز . بعد از ترديد باز هم به ما شهامت بده تا بتوانيم در بين راههاي مختلف يكي را انتخاب كنيم اينكه" بله " ما همچنان "بله" باشد و" نه" ما همچنان" نه ".كاري كن وقتي راهي را انتخاب كرديم ،هرگز برنگرديم و به پشت سر نگاه نكنيم ، يا خودمان را شكنجه دهيم چون روح ما در اثر پشيماني خورده مي شود . باشد كه مستجاب شود.

خداوندا

از اعمال ما حمايت كن ، چون عمل روشي است براي راز و نياز . كاري كن نان روزانه ما ثمره اي باشد از بهترين بخش روح ما . راحت حاصل شود با كار و عمل ، و كمي هم از عشقي را كه دريافت مي كنيم را قسمت كنيم . باشد كه مستجاب شود.

خداوندا

از روياهاي ما حمايت كن ،‏چون رويا روشي است براي راز و نياز . كاري كن كه فارغ از زمانه و شرايط، نيرويي به دست آوريم كه بتوانيم شعله ي مقدس اميد و پشتكار را در قلبمان روشن نگاه داريم . باشد كه مستجاب شود.

خداوندا

ما را همچنان از شوق لبريز كن ، چون شوق روشي است براي راز و نياز . آن چيزي است كه ما را به آسمانها و زمين ، به انسانها و به بچه ها پيوند مي دهد ، و به ما مي گويد اميال نفسمان مهم است و ارزش آن را دارد كه به آن بپردازيم . وآنچنان كه به ما مي گويد هر هدفي تحقق پذير است ،به شرط آنكه روح و جسم را وقف آن كنيم باشد كه مستجاب شود.

خداوندا

از ما حمايت كن ، چون زندگي تنها راهي است كه براي آشكار ساختن معجزه تو در اختيار داريم . كاري كن كه زمين همچنان دانه را به گندم تبديل كند و ما بتوانيم در پي آن ، گندم را به نان تبديل كنيم . و اين فقط در صورتي امكان خواهد داشت كه ما عشق داشته باشيم . پس ما را تنها رها مكن . هميشه ما را از مساعدتت بهره مند ساز و آن مردان و زناني كه ترديد دارند ، عمل مي كنند و رويا مي بينند كه به وجد مي آيند و به طريقي زندگي مي كنند گويي هر لحظه از حياتشان وقف شكوه توست.

آمين

اثر پائليو كوئليو

برگرفته از كتاب مثل رودخانه روان

پرنده ايمان من

peny2 — Sun, 20 May 2007 07:20:18 GMT

پرنده ايمان من

از ژرفنای دل من پرنده ای پر کشيد و پروازکنان در آسمان اوج گرفت . هر اندازه که در

فضا بيشتر و بيشتر اوج می گرفت به همان اندازه بر کبر او افزوده می شد.

ابتدا همانند پرستو پرواز آغازيد و سپس چون چکاوکی و پس از آن همانند کرکسی

شد و در نهايت در فراخی و بزرگی به سان ابربهاری بال زنان تمام آسمان های زينت

يافته با ستارگان را پر کرد.

از ژرفنای دل من پرنده ای پر کشيد و در فضا اوج گرفت و هر چه بيشتر بالا می رفت

بر کنج و فراخی اش افزوده مي شد و با اين همه او در اعماق دل من جای داشت.

پس ای ايمان من ای معرفت سرکش توانای من !

چه سان بر اوج و بلندای تو گام نهم ! تا خود را با تو و با ذات برتر گسترده شده ی

آدمی در سفره آسمان بينم؟

چگونه اين دريايی را که در اعماق وجود من در تلاطم است به مهی انباشته و آکنده

دگرگون سازم و با تو در فضای بی کران عشق ورزی کنم؟!

آيا زندانی در تاريکی های بنای عظيم معبد می تواند پوشش طلايی آن را ببيند؟!

و آيا هسته ها و دانه ها می توانند چنان بسط يابند که خود ميوه را در آغوش کشند

همان سان که پيش تر ميوه هسته را در آغوش داشت؟!

آری ای ايمان بردبار من !

آری من در ژرفنای اين زندان مرز دار بسته به زنجير های آهنين ام و حصار هايی از

پوست و گوشت و استخوان مرا از تو جدا می کند . من ديگر نمی توانم به جهان بی

کران پرواز کنم جز اين که تو از قلب من پرواز کنان در فضای بی کران پر گشايی و

پيوسته در ژرفای دل لرزان من سکنا گزينی و من برای آن خرسند و خوشنود و

سر سپرده ام.

***************************

اشك ها و لبخند ها

کفتاری شامگاهان بر کناره رود نيل تمساحی ديد و هر کدام در برابر هم ايستادند و

به همديگر درود و سلام گفتند.

کفتار سخن آغازيد و گفت : روزگارت را چگونه می گذرانی آقا؟

تمساح پاسخ داد: بد ترين ايام را سپری می کنم گاهی به سختی و رنجم گريه سر

می دهم و آفريدگانی که پيرامون من هستند به من می گويند:

اين اشک ها چيزی جز اشک تمساح نيست.

اين تعبير و تلقی به حدی آزرده و زخمناکم می کند که هرگز قابل توصيف نيست.

کفتار همان هنگام به وی گفت:

درباره ی رنج ها و سختی هايت خوب داد سخن در می دهی اما لحظه ای

هم در باره من انديشه کن .

من به زيباييهای جهان شگفتی ها شاهکارها و معجزه های بديعش به دقت نظاره

می کنم و چنان خنده سر می دهم که حکايت از شادمانی نابی دارد که دلم را

آکنده می کند و خورشيد را به تبسم وا می دارد.

حال آنکه دغل کاران می گويند:

اين خنده ها چيزی جز خنده کفتار نيست.

جبران خلیل جبران

peny2 — Thu, 10 May 2007 06:56:29 GMT

آرزو دارم که آنجا بروم .

به دورترین کرانه رود آنجا که قایق ها در یک صف به ساقه های خیزران

بسته شده اند.

آنجا که بامدادان مردان در زورق ها می نشینند و با بیل هایی که بر دوش دارند

از رودخانه می گذرند تا در کشتزارهای دور به کشت و کار بپردازند .

آنجا که گاوبانان گله های پر غوغای گاوان را در رود به شنا وا می دارند تا در

چمن های کنار رود چرا کنند.

آنجا که چون شب در می رسد همه به خانه های خود بازگردند و شغالها را در آ ن

جزیره پر علف باقی می گذارند.

مادر!

انگار که باید تو در خانه بمانی و من به سرزمین بیگانه سفر کنم .

انگار کشتی من گرانبار در بندر آماده است.

اکنون مادر پیش از اینکه بگویی چه می خواهی برایت بیاورم خوب

اندیشه کن .

مادر

خرمن خرمن طلا می خواهی؟

آنجا که من میروم در کنار رودهای زرین کشتزارها استکه در انجا خوشه های زر

درو می کنند.

در سایه گذرگاه جنگل گلهای زرین چمپا بر خاک می ریزد .

من همه آنها را برای تو در سبد جمع می کنم.

انگار که من به بازی گل چمپا شده ام و بر شاخه های بلند این درخت رستم

و خندان خندان از نسیم لرزیدم و ب ربرگهای نو رسته رقصیدم.

مادر آنگاه مرا می شناسی؟

و تو بانگ می زنی ای بچه کجایی ؟

و من در دل می خندم و خاموش می مانم.

چون پس از وضو با گیسوان نمناک بر شانه ریخته ات از سایه سار درخت

چمپا می گذری و به حیاط کوچک به نماز می روی.

بوع گل به مشامت می رسد

اما نمی دانی که آن بوی خوش از من است.

رابیندرنات تاگور

داستان مداد

peny2 — Wed, 02 May 2007 06:09:18 GMT

داستان مداد

پسر بچه به مادر بزرگش که داشت نامه می نوشت , نگاه می کرد.به ناگاه از او

پرسید: "داری داستانی را که برای ما اتفاق افتاده , می نویسی؟ شاید راجع به

من حرف می زنی ."

مادر بزرگ نوشتن را متوقف کرد , لبخند زد و به نوه اش گفت:" درست است دارم

چیزی راجع به تو می نویسم با وجود این , از این کلمات مهم تر مدادی است

که با آن می نویسم. می خواهم وقتی که بزرگ شدی تو از آن استفاده کنی ."

پسر بچه کنجکاو , بی آنکه چیز خاصی در آن بیابد به مداد نگاه کرد.

- ولی این مداد با مدادهایی که در زندگی ام دیده ام یکسان است.

- همه چیز بستگی به این دارد که چگونه به اشیا نگاه می کنی . این مداد

دارای پنج خاصیت است : اگر بتوانی در زندگی آنها را پس و پیش کنی همیشه

فردی خواهی بود که با دنیا در صلح است.

اولین خاصیت : می توانی کارهای بزرگی انجام بدهی , اما هرگز نباید این را

فراموش کنی دستی وجود دارد که گام های تو را هدایت می کند "خداوند"

این هم همان طریقه ای است که این دست را صدا می کنیم ! او باید همیشه

تو را به سوی اراده اش هدایت کند.

دومین خاصیت: گاهی باید نوشتن را متوقف کنیم و از مداد تراش استفاده

کنیم عملی است که درد معینی در مداد ایجاد می کند ولی در اخر مداد

تیز تر می شود. این برای آن است که یاد بگیری بعضی درد ها را تحمل کنی

باعث می شود مرد بهتری شوی .

سومین خاصیت: مداد به ما اجازه می دهد از پاک کن برای پاک کردن آنچه

اشتباه است استفاده کنیم . تصحیح یک عمل یا یک رفتار که ضرورتا نباید

چیز منفی ای هم باشد: درحقیقت اینکه آدم بتواند راه مستقیم عدالت را حفظ

کند مهم است.

چهارمین خاصیت : در واقع آنچه در مداد اهمیت دارد نه چوب است نه شکل

ظاهری آن , بلکه گرافیت پنهان شده داخل آن است. بنابر این همیشه به آنچه

که در درونت اتفاق می افتد توجه داشته باش.

این هم از پنجمین خاصیت مداد: مداد همیشه اثری از خود بر جای

می گذارد . تمام آنچه که در زندگی انجام می دهی , به همان گونه اثری از خود باقی

میگذارد:

درنتیجه , به خاطر بسپار که نسبت به تمامی اعمالت کاملا هوشیار باشی.

پائولو کوئلیو ( از کتاب مثل رودخانه روان)

وقتی که نا امید هستید

peny2 — Mon, 23 Apr 2007 07:34:18 GMT

و می دانیم خدا در همه حال , برای آنها که دوستش می دارند و در راستای هدفش

فرا خوانده شده اند , به بهترین وجه عمل میکند.

ولی او به من گفت :

( لطفم برای تو کافیست . زیرا توانایی ام به وقت نا توانی کامل است).

از این رو ست که در ناتوانی هایم با مسرت بیشتری به خود خواهم بالید.

باور دارم رنج های کنونی ما با افتخاری که شامل حال مان خواهد شد

قابل قیاس نیستند.

زندگی شیوه خاصی برای در هم شکستنمان دارد اما خداوند شیوه ای دارد که

قادر است وضعیت مان را چنان دگرگون کند که بر فراز سیاهی و ناامیدی اوج

گیریم .

شجاع باشید ! یادتان باشد امروز همان فردایی است که دیروز نگرانش بودید.

خدایا !

به قلب بیقرارم آرامش ببخش . توفان درونم را فرونشان . خوب می دانیم دنیا

قادر نیست به ما آرامش بدهد ما را یاری کن که حقیقت وعده تو را تجربه

کنیم . تا دیگر هیچ چیز نتواند آرامش و صلحی را که ارزانی داشتی از ما

باز ستاند.

آنها که با اشکشان بذرافشانی می کنند , با آواز سرور برداشت خواهند کرد.

آن که به گریستن ادامه می دهد بذر ها را به بار می آورد و در حالی که بافه ها را

با خود حمل می کند با نغمه سرور باز خواهد گشت.

از این رو همدیگر را دل گرم کنید و توانایی یکدیگر را افزایش دهید

درست مانند آنچه سرگرم آن هستید.

وقتی که زندگی نقشه شما را نقش بر آب می کند , زمان آن فرا رسیده است که

خودتان دست به کار شوید.

نه به راستی در همه چیز بیش از پیروزمندانیم , زیرا او دوستمان دارد.

وقتی که در رسیدن به آرزوهامان دلسرد و مایوس می شویم برای آنکه سرزنده

بمانیم . توکل به قدرت الهی میکنیم که همان ستایش اوست .

تنها راه مسلم برای عبرت گرفتن از دردی که خودتان چشیدید , فرو نشان آن

درد از دیگری است.

یوهان اسمیت

peny2 — Sun, 22 Apr 2007 06:33:18 GMT

پرورد گار قدرت مطلق است .اگر او خود تنها به انجام كارهايي كه ما خوب مي پنداشتيم , محدود مي كرد نمي توانستيم او را قادر مطلق بناميم.

***

خدا خداست . او به موسي نگفت خوب است يا بد. فقط به سادگي گفت من هستم .

او تمام چيزي است كه وراي خورشيد _آدرخشي كه خانه اي را ويران مي كنى و دستان انساني كه آن را دوباره مي سازد_ وجود دارد .

***

همه چيز آن طور كه پرورد گار مقدر كرده است ا تفاق خواهد افتاد لخظاتي وجود دارد كه آزمايش هاي سختي در زندگي ما روي مي دهد و ما نمي توانيم از آنها اجتناب كنيم . اما حتما دليلي براي بودنشان است.

- چه دليلي ؟

اين سوالي است كه ما قبل از آزمايش يا حتي طي آن نمي توانيم پاسخ دهيم فقط زماني كه بر آنها فايق مي شويم در مي يابيم چرا وجود داشته اند.

برگرفته از کتاب کوه پنجم اثر پائولو کوئلیو

شهر رویاها

peny2 — Fri, 20 Apr 2007 15:18:47 GMT

شهر رويا ها كجاست؟

هر دلي در ارزوي رسيدن به شهر روياهاي خود است شهر آرزوها و اميد ها

اما اين شهر كجاست؟

آيا در كره پهناور خاكي شهري به نام شهر روياها وجود دارد؟

اين شهر فقط در نام يكي است اما در باطن به تعداد تمام دلهاي روي زمين .

هر كس تمام ارزوها و خواسته هاي دست نيافته اش , تمام لذت هاي دريغ شده زندگي اش را آنجا مي بيند و بس .

شهري با مردمان متفاوت , با دلهايي كه جنس آنها فرق مي كند با تمام دلهايي كه تا كنون مي شناخته , با رنگهايي كه شبيه هيچ رنگي نيست

و اينگونه تمام لحظات زندگي خود را در ارزو يا حسرت رسيدن به ان سپري مي كند

غافل از اينكه اين شهر همينجاست نزىيك تر از هر شهري ملموس تر از هر رنگي اشناتر از هر دلي اينجاست در چشمان ما .

كافيست نوع نگاهت را عوض كني تا تمام ارزو هايت را در كنارت ببيني .

ببيني كه مي تواني با باور خودت و در جايي كه هستي مي تواني به تمام دست نيافته هايت برسي مي تواني از زندگي ات با تمام مشكلات و غصه هايش لذت ببري مردمان شهرت را ببيني در حاليكه مثل ديروز نيستند زيرا تو چون ديروز به انها نمي نگري

مهرباني را از عمق چشمانشان بخواني و پيدا كني شانه اي را كه منتظر است تا تو به ان تكيه كني و باور كني شهر روياهايت جايي است كه هم اكنون در ان نفس مي كشي .